bazenkendimitutamiyorum:

şu 4 günde neler gördük? 

Böyle başlayan masum, barışçıl bir direnişin, halkın kendine ait alanların daha iyi yerler olması için uğraşan halkın, ne hale getirilebileceğini gördük.

Sevgiyle, saygıyla, uzlaşmacı kişiliğiyle olayı büyütmeden, haklarını savunmak isteyen, sesini duyurmak isteyen halk’a, nasıl kötü davranıldığını gördük.

 

Kendi kadınına, kendi gencine, kendi yaşlısına sebebi bilinmez bir öfkeyle, bir doldurulmuşla saldıranları gördük.

Derdini barışcıl yollarla, sadece durarak, sadece kendini ifade etmek için gelen ve bunu da gülümseyerek yapan gençleri ve onlara orantısız güç kullananları gördük.

 

Kadınlarımızın sandıkları kadar güçsüz olmadığını gördük, gösterdik.

Artık yeter! dedirtecek kadar çok şey gördük, gördük, gördük…

Ezeli rekabetin birleştiğini, düşüncesi, duygusu, milliyeti, arzuları ne olursa olsun hepsinin TÜRK olduğu, hepsinin HALK olduğu, hepsinin BİRLİK olduğunu - bazen geç de olsa - hatırladıklarını, buna sarıldıklarını gördük

Cumhuriyeti kazanan, çocuk yaşta cephelere giden, haksızlıklar karşısında ayakta duran o efsanelerin halkın, masallarda, romanlarda kalmadığını, hala yaşadığını ve ayağa kalkıp yürüdüğünü gördük . 

Bunun bir Park’la başladığını ama Park’takilerin yalnız olmadığını gördük.

Sevginin kaybolmadığını, hep varolduğunu gördük. Halkın derdinin isyan, başkaldırma değil, derdini anlatmaya çalışmak olduğunu gördük.

İnsanımızın, insan olduğunu gördük. En zor durumda bile, hayvanlara bile yardım elini uzatmayı unutmadığını gördük. 

Dünyanın bu duruma sessiz kalmadığını gördük.

Sanatçılarımızın, bizi temsil ettiklerini, halkın sesi olduklarını unutmadıklarını gördük. 

Reklamcısının, apolitiğinin dayanamadığını, sessiz kalamadığını gördük.
( yazı Cem batu @creatweety ye aittir ) 

Medyanın uyuduğunu, kendi ülkemizde olanları twitter’dan, yabancı basından öğrenebileceğimizi gördük. 

Bilinçli bir halk gördük, kendi direnişinin çöpünü toplamaya sabahın köründe tekrar bunun için taksime gelen halkı gördük. Yeter ki yanlış anlaşılmasın, provokasyon yapılmasın diye samimi çabayı gördük. 

ve en çok da … 

Atayı özlediğimizi gördük.